Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Διαβάστε Κριτ. 2:16-19. Ποιο θέμα διακρίνετε εδώ;

Όταν ο Ισραήλ ζήτησε βασιλιά (Α’ Σαμ. 8), η περίοδος των κριτών τελείωσε. Αυτή η νέα πραγματικότητα όμως έκανε την παρουσία των προφητών πιο αναγκαία από ποτέ, αφού πλέον έπρεπε να συμβουλεύουν και να ελέγχουν τους ηγέτες αλλά και ολόκληρο τον λαό.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αχαάβ, ο Θεός έστειλε τον Ηλία με ένα μήνυμα κρίσης: δεν θα έπεφτε βροχή, επειδή «εγκαταλείψατε τις εντoλές τoυ Kυρίoυ, και πήγες πίσω από τoυς Bααλείμ» (Α' Βασ. 18:18). Αντί να μετανιώσει, ο Αχαάβ προσπάθησε να κυνηγήσει και να σκοτώσει τον Ηλία, αλλά ο Θεός τον προστάτεψε (Α' Βασ. 18:10-12). Όταν, τον τρίτο χρόνο του λιμού, ο Ηλίας πλησίασε τελικά τον βασιλιά, ο Αχαάβ κατηγόρησε εκείνον για την ανομβρία (Α’ Βασ. 18:17)!

Τότε ο Ηλίας κάλεσε όλο τον Ισραήλ για μια τελική αναμέτρηση ανάμεσα στον Θεό και τους προφήτες του Βάαλ (Α' Βασ. 18:19).

Διαβάστε Α' Βασ. 18:21, 38-39. Ποια ήταν η διακήρυξη του Ηλία προς τον λαό και ποια η ανταπόκρισή τους μετά τη θεϊκή παρέμβαση;

Η θεϊκή παρέμβαση με τη φωτιά που έπεσε από τον ουρανό, σε συνδυασμό με το προφητικό μήνυμα του Ηλία, επηρέασε συγκλονιστικά τον λαό του Θεού και τον οδήγησε στη μετάνοια. Όπως οι Ισραηλίτες δίσταζαν να δεσμευτούν ολοκληρωτικά στον Θεό, έτσι κι εμείς ζούμε σε κοινωνίες που δεν αναγνωρίζουν τον Θεό ως Δημιουργό και Λυτρωτή. Αντί να υπηρετούμε ως μάρτυρες του Θεού παροτρύνοντας τους άλλους να Του είναι πιστοί, συχνά αποφεύγουμε την κλήση μας ακολουθώντας τις δικές μας επιθυμίες, όπως είχε κάνει ο Ισραήλ.

Η προειδοποίηση του Θεού είναι σαφής: το να ακολουθούμε τυφλά τα δικά μας θέλω είναι ένας δρόμος που οδηγεί στη συντριβή και τον πόνο, καταλήγοντας στον θάνατο. Αν όμως ακούμε τη φωνή Του, τότε: «Kαι o Kύριoς θα σε oδηγεί πάντoτε, και θα χoρταίνει την ψυχή σoυ μέσα σε ανoμβρίες, και θα παχύνει τα κόκαλά σoυ· και θα είσαι σαν κήπoς πoυ πoτίζεται, και σαν πηγή νερoύ, πoυ τα νερά της δεν στερεύoυν» (Ησ. 58:11).

ΣΚΕΨΗ: Η ανθρώπινη φύση μας συχνά μας σπρώχνει στην αντίσταση προς το θέλημα του Θεού, πολλές φορές χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Ποιες αποφάσεις πρέπει, λοιπόν, να πάρουμε για να μην αφήνουμε αυτό το ένστικτο να μας καθορίζει;