Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Από τα παλιά χρόνια στην ιστορία του Ισραήλ υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη ψευδοπροφητών (Δευτ. 18:20). Ο Θεός, λοιπόν, δεν άφησε τον λαό Του χωρίς καθοδήγηση ως προς το πώς να διακρίνει τους αληθινούς Του προφήτες.

Ως αποδέκτες της θεϊκής αποκάλυψης και έμπνευσης, οι αληθινοί προφήτες μετέδιδαν πιστά, με ακρίβεια και ειλικρίνεια τα μηνύματα του Θεού, ακόμη και αν αυτό τους έκανε μερικές φορές ανεπιθύμητους σε όσους κατείχαν την εξουσία.

Διαβάστε Α’ Βασ. 22:1-14. Τι μας αποκαλύπτει αυτό το απόσπασμα για τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν οι πιστοί προφήτες;

Το γεγονός ότι ένας βασιλιάς είπε για έναν προφήτη: «Toν μισώ· επειδή, δεν πρoφητεύει καλό για μένα, αλλά κακό» (Α’ Βασ. 22:8), λέει πολλά για τον ίδιο τον βασιλιά, αλλά ακόμη περισσότερα για τον προφήτη. Προφανώς επρόκειτο για άνθρωπο που δεν φοβόταν να πει την αλήθεια, ακόμη και στον ίδιο τον βασιλιά, κάτι που σίγουρα δεν εξασφάλιζε βασιλική εύνοια.

Ο Μιχαίας στάθηκε μόνος απέναντι σε τετρακόσιους ψευδοπροφήτες, μεταφέροντας την αλήθεια που του αποκαλύφθηκε από τον Θεό. Παρά τις πιέσεις που δέχτηκε να αλλάξει τα δυσάρεστα μηνύματα του Κυρίου, προκειμένου να ευχαριστήσει τον πονηρό βασιλιά Αχαάβ και τη σύζυγό του Ιεζάβελ (Α’ Βασ. 22:13-14), ο Μιχαίας διακήρυξε την αλήθεια του Θεού, αδιαφορώντας για το πώς αυτή θα γινόταν δεκτή.

Διαβάστε Α’ Σαμ. 9:3-14. Τι μας δείχνουν αυτά τα εδάφια για το πώς έβλεπαν οι άλλοι τους πιστούς προφήτες του Θεού;

Στην Αγία Γραφή υπάρχουν πολλά παραδείγματα που δείχνουν το ήθος των προφητών. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Σαούλ στάλθηκε από τον πατέρα του, τον Κις, να αναζητήσει τα χαμένα γαϊδούρια. Ο υπηρέτης που τον συνόδευε πρότεινε να μην εγκαταλείψουν την αναζήτηση, γιατί «σ’ αυτή την πόλη υπάρχει ένας άνθρωπoς τoυ Θεoύ, και o άνθρωπoς αυτός είναι ένδoξoς» (Α’ Σαμ. 9:6). Η περιγραφή αυτή του προφήτη Σαμουήλ αποτυπώνει τα χαρακτηριστικά που αναμένονταν από τους προφήτες του Θεού. Στην Αγία Γραφή, οι αληθινοί προφήτες αναγνωρίζονται ως «άνθρωποι του Θεού», επιλεγμένοι, μεταξύ άλλων, για να αντανακλούν τον χαρακτήρα Του. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς ήταν «άνθρωποι του Θεού» δεν σημαίνει ότι ήταν αλάνθαστοι ή τέλειοι ως άνθρωποι.

ΣΚΕΨΗ: Γνωρίζετε κάποιον, ακόμη και ανάμεσα στους πιο σεβαστούς «ανθρώπους του Θεού», που να υπήρξε πραγματικά αλάνθαστος;