Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Επειδή ο Θεός είναι αγάπη (Α' Ιωάν. 4:8), δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ανθρώπους «ρομπότ». Η αγάπη προϋποθέτει την επιλογή. Για να είναι σε θέση να αγαπούν, ο Αδάμ και η Εύα έπρεπε να δημιουργηθούν με ελεύθερη βούληση, διαφορετικά, θα τους ήταν αδύνατο να προσφέρουν αγάπη, την αληθινή αγάπη.

Έτσι, ο Αδάμ και η Εύα είχαν την ελευθερία να υπακούσουν ή να παρακούσουν τον Δημιουργό τους. Η δυνατότητα αυτής της ελεύθερης επιλογής φάνηκε ξεκάθαρα στην εντολή να μη φάνε από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού (βλ. Γέν. 2:15-17). Γιατί να τους προειδοποιήσει να μην φάνε από αυτό, αν δεν είχαν από την αρχή την ελευθερία να το κάνουν;

«Αν και οι προπάτορές μας πλάστηκαν αγνοί και άγιοι, δεν ήταν απαλλαγμένοι από την πιθανότητα να παρανομήσουν. Ο Θεός τούς έπλασε ως ελεύθερες προσωπικότητες, ικανές να εκτιμήσουν τη σοφία και την καλοκαγαθία του χαρακτήρα Του, τη δικαιοσύνη των απαιτήσεών Του, και με πλήρη ελευθερία να Του αποδώσουν ή να Του αρνηθούν την υπακοή τους. Θα απολάμβαναν την επικοινωνία με τον Θεό και με τους αγίους αγγέλους... Χωρίς την ελευθερία της εκλογής, η υπακοή του δε θα ήταν εθελοντική αλλά επιβεβλημένη» (Π.Π, σελ. 18, 19).

Γιατί ο Αδάμ και η Εύα προσπάθησαν να κρυφτούν από τον Δημιουργό τους μετά την παρακοή τους; Δείτε Γέν. 3:1-8 (συγκρίνετε με Ιερ. 23:24 και Εβρ. 4:13).

Η Γένεσις 3:περιγράφει μια τραγική σκηνή - την πτώση του Αδάμ και της Εύας. Μετά τον καθοριστικο διάλογο μεταξύ του φιδιού (Σατανά) και της Εύας, οι πρωτόπλαστοι παρασύρθηκαν να φάνε από το απαγορευμένο δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Ο Σατανάς χρησιμοποίησε τη δύναμη των λέξεων, των συναισθημάτων και των δελεαστικών υποσχέσεων για να πείσει την Εύα, και εκείνη με τη σειρά της έπεισε τον Αδάμ να παραβιάσει την εντολή του Θεού. Η Εύα παρατήρησε ότι το δέντρο ήταν «καλό για τροφή», «αρεστό στα μάτια» και «επιθυμητό στο να δίνει γνώση» (Γέν. 3:6). Η υπόσχεση του Σατανά ότι θα γίνονταν «σαν θεοί, γνωρίζοντας το καλό και το κακό» (Γέν. 3:5), ακουγόταν ακαταμάχητη.

Στην πραγματικότητα, τα λόγια του Σατανά ήταν γεμάτα πλάνες. Έκρυψε από αυτούς τις συνέπειες της παρακοής τους. Μετά το παράπτωμά τους, τα μάτια τους «ανοίχτηκαν» αμέσως και είδαν ότι ήταν «γυμνοί». Το «ένδυμα» του φωτός και της δόξας (Ψαλ. 104:1, 2), το οποίο αντανακλούσε τη θεϊκή «εικόνα», είχε χαθεί. Δεν καλύπτονταν πλέον από αυτό που ο Θεός είχε προνοήσει για εκείνους. Δεν είναι απορίας άξιο που ο Αδάμ και η Εύα κρύφτηκαν από τον Δημιουργό τους (λες και θα ήταν ποτέ δυνατόν να κρυφτεί κανείς πραγματικά από τον Θεό). Προσπάθησαν να κρυφτούν επειδή η αμαρτία φέρνει ενοχή και η ενοχή μάς απομακρύνει από την παρουσία του Θεού.

ΣΚΕΨΗ: Ποια ήταν η δική σας εμπειρία με την ντροπή και την τάση να κρυφτείτε από τον Θεό μετά από κάποια αμαρτία;