Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Οι ανθρώπινες αντιδράσεις στο χάρισμα της προφητείας μπορούν να πάρουν πολλές μορφές. Στην περίπτωση του Μωυσή, οι Ισραηλίτες επαναστάτησαν ανοιχτά εναντίον του ίδιου και του Ααρών, παρασυρμένοι από τον φόβο για τους εχθρούς που θα αντιμετώπιζαν προσπαθώντας να μπουν στη Γη της Επαγγελίας. Χρόνια αργότερα, ο βασιλιάς Ιωακείμ έκαψε το μήνυμα του Θεού, ελπίζοντας έτσι να καταστρέψει τον προφητικό Λόγο Του. Αυτές, ωστόσο, δεν ήταν σε καμία περίπτωση μεμονωμένες περιπτώσεις. Η ιστορία του αρχαίου Ισραήλ και του Ιούδα ήταν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, μια ιστορία απόρριψης των προφητών.

Διαβάστε Β’ Χρον. 36:15, 16. Πώς ανταποκρίθηκε το έθνος του Ιούδα στα μηνύματα που τους έστειλε ο Θεός μέσω των προφητών Του; Πώς αντέδρασε τελικά ο Θεός στη συμπεριφορά του Ιούδα;

Το προφητικό έργο του Ιερεμία διήρκεσε όσο βασίλευαν ο Ιωσίας, ο Ιωάχαζ, ο Ιωακείμ, ο Ιωαχίν και ο Σεδεκίας. Το βασίλειο της Βαβυλώνας, υπό την ηγεσία του Ναβουχοδονόσορα, βρισκόταν πλέον προ των πυλών του Ιούδα. Οι προφητείες του Ιερεμία είχαν σχεδόν όλες εκπληρωθεί όταν ο εικοσιενός ετών Σεδεκίας ανέβηκε στον θρόνο (Β’ Χρον. 36:11). Η Αγία Γραφή λέει: «Kαι έπραξε πoνηρά μπρoστά στoν Kύριo τoν Θεό τoυ· δεν ταπεινώθηκε μπρoστά στoν Iερεμία τoν πρoφήτη, ο οποίος μιλoύσε από τo στόμα τoυ Kυρίoυ» (Β’ Χρον. 36:12).

Προσέξτε πώς περιγράφεται το προφητικό χάρισμα του Ιερεμία. Παρουσιάζεται ως κάποιος που μιλούσε κατευθείαν από το ίδιο το στόμα του Θεού. Παρόλα αυτά, ο Σεδεκίας δεν ταπεινώθηκε μπροστά στον προφήτη. Κι όμως, ο Ιερεμίας -ένας απλός άνθρωπος, αμαρτωλός όπως όλοι μας- ήταν ο εκπρόσωπος του Κυρίου και μετέφερε τον δικό Του λόγο.

Ο Ιερεμίας ήταν ένας από τους πολλούς που είχαν αναλάβει αυτό το καθήκον. Για αιώνες, ο Θεός έστελνε προφήτες στον λαό Του (Έξ. 3:15, Ψαλ. 105:26, Μαλαχ. 3:1, Ησ. 6:8, Ιερ. 25:4, Ματθ. 11:13, Λουκ. 11:49, κ.λπ.), «μη θέλοντας μερικοί να απολεστούν, αλλά όλοι νάρθουν σε μετάνοια» (Β' Πέτ. 3:9). Η ιστορία του αρχαίου Ισραήλ και του Ιούδα είναι η ιστορία των αδιάκοπων προσπαθειών του Θεού να προσεγγίσει τον αποστατημένο λαό Του με τις υποσχέσεις της σωτηρίας, εφόσον εκείνοι μετανοούσαν.

Όμως, σε αυτή την ύστατη ώρα της ιστορίας του Ιούδα, η χάρη που πρόσφερε ο Θεός μέσω της καθοδήγησης και της παρηγοριάς της προφητικής φωνής του Ιερεμία, δεν αντιμετωπίστηκε με ταπεινοφροσύνη, πίστη και μετάνοια, αλλά με γέλια, χλευασμό και περιφρόνηση.

ΣΚΕΨΗ: Χλεύαζαν τους αγγελιοφόρους του Θεού, καταφρονούσαν τα λόγια Του και κορόιδευαν τους προφήτες Του. Σίγουρα, εμείς σήμερα δεν θα κάναμε ποτέ κάτι τέτοιο - ή μήπως θα κάναμε;