Η προφητεία είναι ένα από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που ο Θεός δίνει στους ανθρώπους, όπως εξηγείται στην Α΄ Κορινθίους 12 και 14, στην Εφεσίους 4 και στη Ρωμαίους 12. Ένας άνθρωπος που λαμβάνει αυτό το χάρισμα αποκτά ιδιαίτερη καθοδήγηση και κατανόηση μέσω του Αγίου Πνεύματος, ώστε να μπορεί να μεταφέρει στους άλλους μηνύματα από τον Θεό.
Οι Αντβεντιστές αναγνωρίζουν τη σημασία όλων των πνευματικών χαρισμάτων, συμπεριλαμβανομένου του χαρίσματος της προφητείας, και πιστεύουν ότι το Άγιο Πνεύμα μπορεί να χρησιμοποιήσει ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο σύμφωνα με το θέλημά Του. Μία από τις ιδρυτικές μορφές της Αντβεντιστικής Εκκλησίας, η Έλεν Γ. Χουάιτ, αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό παράδειγμα ανθρώπου στη διακονία του οποίου εκδηλώθηκε αυτό το χάρισμα.
Το πνευματικό χάρισμα της προφητείας αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο με τον οποίο ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει έναν άνθρωπο. Η Α΄ Κορινθίους 14:1–5 περιγράφει την ιδιαίτερη χρησιμότητα αυτού του χαρίσματος:
«εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγορία.
Aυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του· ενώ αυτός που προφητεύει, οικοδομεί την εκκλησία» (Α΄ Κορινθίους 14:1–5).
Αυτό το χάρισμα γίνεται εμφανές μέσα από τους πολλούς προφήτες και τις προφητείες που συναντούμε σε ολόκληρη την Αγία Γραφή.
Ας δούμε πιο αναλυτικά:
ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΠΙΣΤΕΥΩ 18: ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ
Οι Γραφές μαρτυρούν ότι ένα από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος είναι η προφητεία.
Το χάρισμα αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της Εκκλησίας του Υπολοίπου και πιστεύουμε ότι εκδηλώθηκε στη διακονία της Έλεν Γ. Χουάιτ.
Τα γραπτά της μιλούν με προφητική αυθεντία και προσφέρουν παρηγοριά, καθοδήγηση, διδασκαλία και διόρθωση στην Εκκλησία. Παράλληλα, καθιστούν σαφές ότι η Αγία Γραφή αποτελεί το πρότυπο με βάση το οποίο πρέπει να εξετάζονται κάθε διδασκαλία και κάθε εμπειρία.
(Αριθ. 12:6 · Β΄ Χρον. 20:20 · Αμώς 3:7 · Ιωήλ 2:28–29 · Πράξ. 2:14–21 · Β΄ Τιμ. 3:16–17 · Εβρ. 1:1–3 · Αποκ. 12:17 · 19:10 · 22:8–9)
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ
Το χάρισμα της προφητείας δίνεται από τον Θεό για την οικοδομή της Εκκλησίας Του και για το κοινό καλό όλων (Α΄ Κορινθίους 12:7–10). Το χάρισμα αυτό δίνεται από το Άγιο Πνεύμα (Α΄ Κορινθίους 12:4).
Στη Ρωμαίους 12 διαβάζουμε ότι στον καθένα έχει δοθεί ένα μέτρο πίστης και ότι έχουμε διαφορετικά χαρίσματα. Σε κάποιους έχει δοθεί το χάρισμα της προφητείας, άλλοι καλούνται σε διαφορετικές μορφές διακονίας, άλλοι στη διδασκαλία και άλλοι στην πρόθυμη υπηρεσία και ενθάρρυνση των ανθρώπων.
Όπως όλα τα πνευματικά χαρίσματα, έτσι και το χάρισμα της προφητείας εξακολουθεί να έχει σημασία και χρησιμότητα σήμερα.
Το να έχει κάποιος το χάρισμα της προφητείας σημαίνει ότι λαμβάνει από τον Θεό κάποιο μήνυμα ή ιδιαίτερη κατανόηση. Αυτό δεν αλλάζει την προσωπικότητα ή την ανθρώπινη φύση του ανθρώπου που λαμβάνει το χάρισμα.
Το προφητικό χάρισμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος στέκεται δημόσια και διακηρύσσει ασαφείς προβλέψεις για το μέλλον. Μερικές φορές ένας άνθρωπος μπορεί να χρησιμοποιείται προφητικά χωρίς καν να στρέφει την προσοχή στο γεγονός ότι ασκεί το χάρισμα της προφητείας.
Το σημαντικότερο σε κάθε πνευματικό χάρισμα είναι ότι προσφέρει έναν τρόπο μέσω του οποίου το Άγιο Πνεύμα μπορεί να εργαστεί στις καρδιές των ανθρώπων.
Το προφητικό χάρισμα μπορεί να υπηρετήσει πολλούς σκοπούς. Το Άγιο Πνεύμα το έχει δώσει σε ανθρώπους ώστε να μπορούν:
Να προσφέρουν βαθιά πνευματική ενθάρρυνση.
Να αφυπνίζουν πιστούς που έχουν παγιδευτεί στην αμαρτία ή σε κάποιον πνευματικό αγώνα.
Να προσφέρουν πρόσθετη κατανόηση και καθοδήγηση σε όσους αναζητούν την αλήθεια.
Να προειδοποιούν για το πώς μπορεί ή πρόκειται να εξελιχθεί το μέλλον.
Όταν το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί έναν άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να μας βοηθήσει να ζούμε σε μια συνεχή πορεία πνευματικής αύξησης και ετοιμότητας, ιδιαίτερα καθώς προετοιμαζόμαστε για τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού.
ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
Σε όλη τη βιβλική ιστορία, ο Θεός αποκάλυπτε το θέλημά Του για τον λαό Του μέσα από ανθρώπους στους οποίους είχε δοθεί το χάρισμα της προφητείας.
«Bέβαια, ο Kύριος ο Θεός δεν θα κάνει τίποτε, χωρίς να αποκαλύψει το απόκρυφό του στους δούλους του τους προφήτες» (Αμώς 3:7).
Στην Αγία Γραφή βρίσκουμε πολλά παραδείγματα ανθρώπων στους οποίους εκδηλώθηκε το προφητικό χάρισμα. Ο Θεός χρησιμοποίησε ανθρώπους με πολύ διαφορετικές προσωπικότητες, άνδρες και γυναίκες, νέους και μεγαλύτερους, καθώς και ανθρώπους διαφορετικών επαγγελμάτων και κοινωνικών καταβολών, για να μεταφέρει τα μηνύματά Του.
Στην Καινή Διαθήκη, πολλοί από τους ακολούθους του Ιησού που είχαν αυτό το χάρισμα συνέβαλαν στη θεμελίωση και την εξάπλωση της πρώτης Εκκλησίας.
«που εποικοδομηθήκατε επάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών, που ακρογωνιαία πέτρα είναι ο ίδιος ο Iησούς Xριστός·
στον οποίο ολόκληρη η οικοδομή, καθώς συναρμολογείται, αυξάνει σε έναν άγιο ναό εν Kυρίω·» (Εφεσίους 2:20–21).
Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος και το θεμέλιο πάνω στο οποίο οι απόστολοι και οι προφήτες συμμετείχαν στην οικοδόμηση της Εκκλησίας και στην ανάπτυξη της αποστολής της.
Μέσω προφητών, το Άγιο Πνεύμα επέλεξε τον Παύλο και τον Βαρνάβα για το πρώτο τους ιεραποστολικό ταξίδι (Πράξεις 13:1–2) και έδωσε καθοδήγηση σχετικά με το πού έπρεπε να εργαστούν οι ιεραπόστολοι (Πράξεις 16:6–10).
Οι προφήτες συνέβαλαν επίσης στην οικοδομή, την ενότητα και την προστασία της Εκκλησίας (Εφεσίους 4:12–14 · Α΄ Κορινθίους 14:3–4).
Συχνά προειδοποιούσαν και για επερχόμενες δυσκολίες, όπως μια περίοδο πείνας (Πράξεις 11:27–30), όπως είχε συμβεί και με τον Ιωσήφ στη Γένεση 41.
Ο Θεός εργάστηκε μέσω του προφητικού χαρίσματος του Ιωσήφ, δίνοντάς του την ερμηνεία του ονείρου του Φαραώ. Χάρη σε αυτή την αποκάλυψη, συγκεντρώθηκαν αποθέματα σιτηρών ώστε να μπορέσει η χώρα να αντιμετωπίσει την πείνα που θα ερχόταν επτά χρόνια αργότερα.
Πολλοί άνθρωποι με το προφητικό χάρισμα μετέφεραν ένα σημαντικό μήνυμα σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων, όπως ο Νώε (Γένεση 7–9), ο Ιωνάς (βιβλίο του Ιωνά) και ο Μωυσής (Έξοδος–Δευτερονόμιο).
Άλλοι χρησιμοποίησαν το χάρισμα αυτό για να μεταφέρουν ένα ιδιαίτερα σημαντικό μήνυμα σε μια μικρότερη ομάδα ή ακόμη και σε ένα μόνο πρόσωπο, όπως ο Νάθαν (Β΄ Σαμουήλ 7:4–17 · 12:1–15), ο Σαμουήλ (Α΄ Σαμουήλ 3, 9), ο Ηλίας (Α΄ Βασιλέων 17–18) και ο Ελιού (Ιώβ 32–35).
Στο βιβλίο των Κριτών συναντούμε τη Δεβόρρα, προφήτισσα και κριτή του Ισραήλ (Κριτές 4:4). Είναι μία από τους λίγους κριτές που περιγράφονται συγκεκριμένα ως άνθρωποι με προφητικό χάρισμα.
Αντί να κάνει μεγάλες δημόσιες διακηρύξεις, όμως:
«Kαι αυτή κατoικoύσε κάτω από τoν φoίνικα της Δεβόρρας, ανάμεσα στη Pαμά και στη Bαιθήλ, στo βoυνό Eφραΐμ· και oι γιoι Iσραήλ ανέβαιναν σ’ αυτή για να κρίνoνται» (Κριτές 4:5).
Πολλά από τα προφητικά μηνύματά της απευθύνονταν σε συγκεκριμένους ανθρώπους, όπως στον στρατιωτικό διοικητή Βαράκ από την Κέδες. Του μετέφερε συγκεκριμένες εντολές του Θεού σχετικά με το πού, πότε και με ποιον τρόπο έπρεπε να οδηγήσει τον στρατό του (Κριτές 4:6–23).
Και άλλες γυναίκες εμφανίζονται στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη σε σχέση με το προφητικό χάρισμα:
Μαριάμ (Έξοδος 15:20 · Αριθμοί 12:2)
Χουλδά (Β΄ Βασιλέων 22:14 · Β΄ Χρονικών 34:22)
Νοαδία (Νεεμίας 6:14)
Η ανώνυμη «προφήτισσα» (Ησαΐας 8:3)
Άννα (Λουκάς 2:38)
Οι κόρες του ευαγγελιστή Φιλίππου (Πράξεις 21:9)
Υπήρχε μεγάλη ποικιλομορφία ανάμεσα στους ανθρώπους που το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποίησε ως προφήτες.
Κάποιοι ήταν πλούσιοι και άλλοι φτωχοί. Κάποιοι κατείχαν υψηλή κοινωνική θέση, ενώ άλλοι ήταν υπηρέτες ή γεωργοί.
Κάποιοι έγιναν αποδεκτοί από τους ανθρώπους, ενώ άλλοι αντιμετωπίστηκαν με περιφρόνηση, όπως ο Ιερεμίας. Κάποιοι είχαν ιδιαίτερη ευχέρεια στον λόγο, ενώ άλλοι, όπως ο Μωυσής, δεν θεωρούσαν ότι είχαν αυτή την ικανότητα.
Υπήρχε ακόμη και ο Βαλαάμ, ο οποίος είχε εμπλακεί με τον αποκρυφισμό και συχνά ενεργούσε από απληστία ή εγωισμό. Παρ’ όλα αυτά, γνώριζε ότι δεν μπορούσε να πει κάτι διαφορετικό από εκείνο που θα του επέτρεπε ο Θεός.
Όταν ένας βασιλιάς τον προσέλαβε για να καταραστεί τον Ισραήλ, ο Θεός χρησιμοποίησε την ίδια την κατάσταση για να μετατρέψει τις κατάρες σε ευλογίες. Με αυτόν τον τρόπο φανερώθηκε η δύναμη του Θεού μπροστά στον βασιλιά του Μωάβ (Αριθμοί 22–24).
Ανεξάρτητα από το ποιοι ήταν ή από το είδος του μηνύματος που καλούνταν να μεταφέρουν, το Άγιο Πνεύμα τούς έδινε το προφητικό χάρισμα ώστε να βοηθούν τους ανθρώπους να επιστρέφουν στον Θεό, να παραμένουν προσηλωμένοι σε Εκείνον και να γνωρίζουν τα σχέδιά Του για τον λαό Του.
ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ
Η Αγία Γραφή μάς λέει ότι, καθώς πλησιάζουν οι έσχατοι καιροί —ή «η ημέρα του Κυρίου», όπως αναφέρεται σε πολλά βιβλικά εδάφια— το χάρισμα αυτό θα εκδηλώνεται ιδιαίτερα για να ενισχύσει την Εκκλησία μέσα στις δυσκολίες.
Στον Ιωήλ 2:28–31 περιγράφεται μια ιδιαίτερη έκχυση του Πνεύματος και εκδήλωση του προφητικού χαρίσματος καθώς πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου. Ο απόστολος Πέτρος επαναλαμβάνει αυτό το χωρίο στις Πράξεις 2:16–18.
Αυτό συνδέεται και με το Υπόλοιπο των πιστών, εναντίον του οποίου στρέφεται ο Σατανάς, επειδή παρά τις προσπάθειές του δεν μπορεί να εξαφανίσει την πίστη και την αφοσίωση εκείνων που παραμένουν πιστοί στον Θεό.
Η Αγία Γραφή τούς περιγράφει ως εκείνους:
«Kαι ο δράκοντας οργίστηκε ενάντια στη γυναίκα, και πήγε να κάνει πόλεμο με τους υπόλοιπους από το σπέρμα της, που τηρούν τις εντολές τού Θεού και έχουν τη μαρτυρία τού Iησού Xριστού» (Αποκάλυψη 12:17).
Το Άγιο Πνεύμα δίνει το χάρισμα της προφητείας μέσα στον λαό του Θεού για να τον ενθαρρύνει, να τον καθοδηγεί και να τον βοηθά να παραμένει σταθερός στην πίστη του.
ΠΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ
Η Αγία Γραφή μάς προειδοποιεί ότι θα συναντήσουμε ψευδοπροφήτες που θα επιχειρήσουν να εξαπατήσουν τους ανθρώπους.
Σήμερα μπορεί σχεδόν αυθόρμητα να θεωρήσουμε κάποιον παράλογο όταν ισχυρίζεται ότι είναι προφήτης ή ότι ασκεί το προφητικό χάρισμα.
Η Αγία Γραφή όμως δεν μας καλεί ούτε να δεχόμαστε αδιακρίτως κάθε τέτοιο ισχυρισμό ούτε να απορρίπτουμε αυτομάτως κάθε προφητικό μήνυμα.
«προφητείες να μη τις εξουθενείτε.
Όλα να τα εξετάζετε, το καλό να κατέχετε» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:20–21).
Η Α΄ Ιωάννη 4:1 μάς λέει επίσης:
«Aγαπητοί, να μη πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά να δοκιμάζετε τα πνεύματα αν είναι από τον Θεό· επειδή, πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο» (Α΄ Ιωάννη 4:1).
Όταν διαβάζουμε την Αγία Γραφή, πολλές φορές μπορούμε εύκολα να αναγνωρίσουμε πότε κάποιος μεταφέρει ένα προφητικό μήνυμα.
Επειδή το προφητικό χάρισμα περιλαμβάνει τη λήψη και μετάδοση μηνυμάτων από τον Θεό, συναντούμε συχνά εκφράσεις όπως «Έτσι λέει ο Κύριος» ή άλλες παρόμοιες διατυπώσεις.
Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στην Παλαιά Διαθήκη.
Το προφητικό χάρισμα, όμως, μπορεί να εκδηλώνεται και χωρίς μια τέτοια εισαγωγική φράση. Γι’ αυτό η Αγία Γραφή μάς προσφέρει συγκεκριμένες αρχές που μας βοηθούν να διακρίνουμε αν ένα μήνυμα προέρχεται πραγματικά από τον Θεό.
1. ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΕ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
Μας δίνεται η εξής αρχή:
«Στoν νόμo και στη μαρτυρία· αν δεν μιλoύν σύμφωνα μ’ αυτό τoν λόγo, σίγoυρα δεν υπάρχει φως μέσα τoυς» (Ησαΐας 8:20).
Η Καινή Διαθήκη περιέχει επίσης επανειλημμένες προειδοποιήσεις σχετικά με ένα «άλλο ευαγγέλιο» από εκείνο που αποκαλύπτει η Αγία Γραφή (Γαλάτες 1:6–9 · Ρωμαίους 16:17–18 · Εφεσίους 4:14).
2. ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΘΑ ΥΨΩΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΩΣ ΥΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΗΡΘΕ ΜΕ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
Η Α΄ Ιωάννη 4:1–3 παρουσιάζει αυτή την αρχή ως σημαντικό κριτήριο διάκρισης.
Και η Αποκάλυψη 19:10 αναφέρει:
«Kαι έπεσα μπροστά στα πόδια του για να τον προσκυνήσω· και μου λέει: Πρόσεχε, μη το κάνεις αυτό· εγώ είμαι σύνδουλός σου, και των αδελφών σου, που έχουν τη μαρτυρία τού Iησού· τον Θεό προσκύνησε· επειδή, η μαρτυρία τού Iησού είναι το πνεύμα τής προφητείας» (Αποκάλυψη 19:10).
Αν ένα μήνυμα αντιστρατεύεται το ποιος είναι ο Ιησούς ή όσα σημαίνει το έργο Του για την ανθρωπότητα, δεν αποτελεί αληθινή εκδήλωση του προφητικού χαρίσματος που δίνει το Άγιο Πνεύμα.
3. ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΘΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ «ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΛΟ ΚΑΡΠΟ»
Ο Ιησούς είπε:
«Προσέχετε δε από τους ψευδοπροφήτες, που έρχονται σε σας με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως είναι αρπακτικοί λύκοι.
Θα τους γνωρίσετε από τους καρπούς τους· μήπως μαζεύουν σταφύλια από αγκάθια ή σύκα από τριβόλια;
Έτσι, κάθε καλό δέντρο κάνει καλούς καρπούς· ενώ το σαπρό δέντρο κάνει κακούς καρπούς.
Δεν μπορεί ένα καλό δέντρο να κάνει κακούς καρπούς ούτε ένα σαπρό δέντρο να κάνει καλούς καρπούς.
Kάθε δέντρο που δεν κάνει καλό καρπό κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά.
Eπομένως, από τους καρπούς τους θα τους γνωρίσετε» (Ματθαίος 7:15–20).
Κανείς δεν είναι τέλειος. Ωστόσο, οι σταθερές συνήθειες και ο συνολικός τρόπος ζωής ενός ανθρώπου —οι «καρποί» του— αποκαλύπτουν τελικά τις πραγματικές προτεραιότητες της ζωής του.
Όταν εξετάζουμε έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι έχει το προφητικό χάρισμα, μπορούμε να αναρωτηθούμε: Ζει σύμφωνα με όσα διδάσκει; Και όταν αποτυγχάνει να το κάνει, αναγνωρίζει το λάθος του, το ομολογεί και μετανοεί;
4. ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΘΑ ΔΟΞΑΖΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Σε μια εποχή όπου η προσωπική προβολή έχει ιδιαίτερη σημασία, ένα μήνυμα που εξυψώνει τον ίδιο τον άνθρωπο μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως κάτι αληθινό και πνευματικό.
Η δόξα, όμως, ανήκει πάντοτε στον Θεό.
Το Άγιο Πνεύμα είναι Εκείνο που δίνει το χάρισμα της προφητείας. Κανένας άνθρωπος δεν αποτελεί την πηγή αυτού του χαρίσματος.
Αν κάποιο μήνυμα διδάσκει ότι ο άνθρωπος μπορεί να σώσει τον εαυτό του, να επιτύχει υπακοή με τη δική του δύναμη ή ότι δεν έχει ανάγκη από τη χάρη του Θεού, αυτό αποτελεί σοβαρό προειδοποιητικό σημάδι.
Όταν ακούμε ένα μήνυμα από κάποιον που ισχυρίζεται ότι έχει το χάρισμα της προφητείας, μπορούμε να αναρωτηθούμε: Στην καρδιά αυτού του μηνύματος, ποιος τελικά λαμβάνει τη δόξα και την αναγνώριση;
Αν το μήνυμα είναι γνήσιο, η απάντηση πρέπει να είναι ξεκάθαρη: ο Θεός.
5. ΑΝ ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ
Ο προφήτης Ιερεμίας έδωσε την εξής αρχή:
«o πρoφήτης, πoυ πρoφητεύει για ειρήνη, όταν εκπληρωθεί o λόγoς τoύ πρoφήτη, τότε θα γνωριστεί o πρoφήτης, ότι αληθινά τoν απέστειλε o Kύριoς» (Ιερεμίας 28:9).
Όταν εξετάζουμε τις βιβλικές προφητείες που έχουν ήδη εκπληρωθεί, βλέπουμε ότι τα γεγονότα πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με όσα είχε αποκαλύψει ο Θεός.
Η ΕΛΕΝ Γ. ΧΟΥΑΪΤ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ
Όπως η Αγία Γραφή αποδίδει μεγάλη σημασία στο πνευματικό χάρισμα της προφητείας (Α΄ Κορινθίους 14), έτσι και οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας πιστεύουν ότι το χάρισμα αυτό εξακολουθεί να έχει σημασία και σήμερα.
Μπορεί να χρησιμοποιείται για την οικοδομή και την προειδοποίηση του λαού του Θεού, προσφέροντας καθοδήγηση για το πώς πρέπει να ζούμε σήμερα και πώς να προετοιμαζόμαστε για τα γεγονότα που βρίσκονται μπροστά μας και για το τέλος της ιστορίας αυτού του κόσμου.
Μία από τις σημαντικότερες ιδρυτικές μορφές της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, η Έλεν Γ. Χουάιτ, εκδήλωσε στη διακονία της το χάρισμα της προφητείας και οι Αντβεντιστές πιστεύουν ότι η ζωή και το έργο της ανταποκρίνονται στα βιβλικά κριτήρια με τα οποία εξετάζεται ένα προφητικό χάρισμα.
Τα γραπτά της μιλούν με προφητική αυθεντία και προσφέρουν στην Εκκλησία παρηγοριά, καθοδήγηση, διδασκαλία και διόρθωση.
Παράλληλα, η ίδια τόνιζε ξεκάθαρα ότι η Αγία Γραφή αποτελεί το πρότυπο με βάση το οποίο πρέπει να εξετάζονται κάθε διδασκαλία και κάθε εμπειρία. Ο ρόλος της ήταν να στρέφει τους ανθρώπους πίσω στην Αγία Γραφή — ποτέ να την αντικαταστήσει ή να τοποθετηθεί πάνω από αυτήν.
Οι παρατηρήσεις και οι συμβουλές της Έλεν Γ. Χουάιτ αποδείχθηκαν χρήσιμες για ανθρώπους που μελετούσαν την Αγία Γραφή και προσπαθούσαν να κατανοήσουν πώς οι βιβλικές αρχές εφαρμόζονται στις συνθήκες της σύγχρονης ζωής.
Χρησιμοποίησε επίσης το χάρισμά της για να καλεί εκκλησίες και μεμονωμένους ανθρώπους σε υπευθυνότητα όταν οι επιλογές τους επηρέαζαν την πνευματική τους ζωή, τη συναναστροφή τους με τους άλλους ή την άσκηση της ηγεσίας τους.
Συνολικά, το πνευματικό χάρισμα της προφητείας έχει ιδιαίτερη σημασία για την Αντβεντιστική Εκκλησία εξαιτίας του ρόλου που διαδραμάτισε στη διαμόρφωση της ιστορίας της.
Οι Αντβεντιστές προσβλέπουν επίσης στην εκπλήρωση της βιβλικής υπόσχεσης ότι, καθώς πλησιάζουμε προς τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού, το Άγιο Πνεύμα θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο.